D'Fro "Wien huet meng Auer hiergestallt?" ass eng, déi dacks bei Besëtzer vun antike Täscheaueren gestallt gëtt, dacks well keen siichtbare Hierstellernumm oder eng Mark op der Auer ze gesinn ass. D'Äntwert op dës Fro ass net ëmmer einfach, well d'Praxis, Aueren mam Hierstellernumm oder enger Mark ze markéieren, sech mat der Zäit däitlech entwéckelt huet. Historesch gesinn waren vill antike Aueren anonym, masseproduzéiert Artikelen, déi keng Identifikatiounszeechen gedroen hunn. De Konzept vum Branding, sou wéi mir en haut verstoen, ass relativ modern a krut eréischt am fréien 20. Joerhonnert Bedeitung.
Fréier gouf et eng kloer Ënnerscheedung tëscht dem Hiersteller, deen d'Auer tatsächlech hiergestallt huet, an der Mark, déi dacks eng Marketingkonstrukt war. Ufanks goufen Marken erstallt fir d'Clienten d'Qualitéit vun engem Produkt ze versécheren, awer mat der Zäit ass Branding zu engem Instrument ginn fir masseproduzéiert Artikelen als essentiell Lifestyle-Accessoiren ze verkafen. Dës Verännerung vun den Erwaardunge vun de Konsumenten huet zu Duercherneen gefouert, wa modern Leit op eeler Aueren ouni siichtbare Markennumm stoussen.
Den Artikel verdéift den historesche Kontext vun der Auermécherung a weist drop hin, wéi Top-Hiersteller wéi Tompion, Lépine, Breguet a Patek Philippe ëmmer hir héichqualitativ Kreatiounen markéiert hunn, während déi meescht aner Aueren anonym bliwwe sinn. Hie exploréiert och déi legislativ Efforte vun England fir Fälschungen ze verhënneren, déi verlaangt hunn, datt Aueren den Numm vum Hiersteller oder der Persoun droen, déi se a Betrib geholl huet. Trotz dëse Reglementer hunn vill englesch Aueren aus dem 19. Joerhonnert den Numm vum Händler gedroen anstatt dee vum aktuellen Hiersteller, wat d'Handelspraktike vun där Zäit reflektéiert. Den Artikel ënnersicht weider de komplizéierte Prozess vun der Auermécherung an England, wou Aueren dacks d'Resultat vu gemeinsame Efforte vu verschiddenen Handwierker waren, anstatt d'Aarbecht vun engem eenzege Hiersteller. Dës Praxis huet dozou bäigedroen, datt den Numm vun engem Hiersteller op englesche Aueren rar war. D'Evolutioun vun der Auerproduktioun an Amerika an der Schwäiz gëtt och diskutéiert, wat illustréiert, wéi verschidde Regiounen hir eege Methoden an Traditiounen an der Industrie entwéckelt hunn.
Schlussendlech bitt den Artikel eng ëmfaassend Iwwersiicht iwwer d'Komplexitéit vun der Identifikatioun vum Hiersteller vun enger antiker Täscheauer, andeems en déi historesch an industriell Faktoren beliicht, déi d'Präsenz oder d'Feele vu Hierstellerzeechen op dësen faszinéierenden Auer beaflosst hunn.
Déi Fro, déi mir am heefegsten gestallt gëtt, ass eng Variant vun "Wien huet meng Auer hiergestallt?"
Dës Fro stellt sech normalerweis well d'Auer keen sichtbare Hierstellernumm oder Mark huet, an d'Äntwert ass net ganz sou einfach wéi ee mengt. Et gëtt verschidde Grënn, firwat eng al Auer keen sichtbare Numm dréit. Et war net ëmmer de Fall, datt alles en Hierstellernumm oder eng Mark gedroen huet. E puer Aueren haten den Numm vun engem bekannte Hiersteller, awer déi meescht waren anonym Masseprodukter, déi keen Numm gedroen hunn - Markennimm sinn an dësem Kontext e zimlech modernt Phänomen.
Et gëtt en Ënnerscheed tëscht dem Numm vun engem Hiersteller , also engem, deen tatsächlech eppes hiergestallt a säin Numm drop gesat huet, an enger Mark , déi dacks näischt méi ass wéi en erfonnten Numm mat engem grousse Marketingbudget, déi soss anonym Masseproduktiounsprodukter als "essentiell Lifestyle-Accessoiren" verkeeft.
Marken goufen ursprénglech geschaf fir ze identifizéieren, wien e Produkt hiergestallt huet, sou datt d'Leit sécher kéinte sinn, datt se gutt Qualitéit hunn; d'Iddi, eng Mark als eegestänneg Saach ze kreéieren, fir masseproduzéiert Artikelen ze verkafen, ass e relativ neit Konzept, dat an den 1920er Joren ugefaangen huet a eréischt nom Zweete Weltkrich richteg a Kraaft getrueden ass. Hautdesdaags si Leit sou gewinnt, Markennimm op allem ze gesinn, besonnesch op Aueren, datt se erwaarden, eng ze gesinn, a verwonnert sinn, wann et keen offensichtlechen Numm gëtt.
E puer Top-Hiersteller hunn ëmmer hiren Numm op déi kleng Zuel vun exquisit hiergestallten an exquisit deieren Artikelen gesat, déi se hiergestallt hunn; Leit wéi Tompion, Lépine, Breguet a Patek Philippe. D'Schwäizer nennen esou Outfits eng Manufaktur , an et gëtt der ganz wéineg. Wéi d'Massemedien an d'Reklam koumen, huet et sech gelount, Reklam ze maachen an e Markennumm an der Ëffentlechkeet opzebauen. Dëst huet mat Béier a Seef ugefaangen, awer huet sech schliisslech op masseproduzéiert Aueren ausgebreet. A Groussbritannien gouf dëst vun den Händler hefteg widderstanen. Wann et en Numm op eng Auer gouf, wollten se, datt et hiren eegenen wier, net deen vun engem aneren.
Englesch Auer
Fir Fälschungen a Konkurrenzvirstellungen ze verhënneren, huet e Gesetz vum William III. vun 1697-8, An Act for the Exporting Watches Sword-hilts and other Manufactures of Silver , verlaangt, datt ab dem 24. Juni 1698 all Aueren den Numm an de Wunnuert vun der Persoun gravéiert hunn, déi se hiergestallt oder hiergestallt huet . Wann de Hiersteller bekannt war, wéi zum Beispill den Tompion, dann huet hiren Numm um Stéck säi Wäert erhéicht. Awer wann de Hiersteller net bekannt war, huet d'Erlaabnes, datt déi Persoun, déi eng Auer hiergestallt huet, hiren Numm dropsetzen konnt, et engem Händler erlaabt, deen de Clienten besser bekannt wier wéi e wéineg bekannte Hiersteller an enger wäiter Stad, hiren Numm dropsetzen ze loossen.
Déi grouss Majoritéit vun den englesche Uhren aus dem 19. Joerhonnert net den Numm vun der Persoun, déi se hiergestallt huet; amplaz war den Numm vum Händler, deen d'Auer bestallt a se a sengem Buttek verkaaft huet, um Uerwerwierk gravéiert, an heiansdo och um Zifferblat emailléiert. Ausname vun dëser Regel sinn e puer bekannt Hiersteller, deenen hire Ruff fir héichqualitativ Aarbecht de Wäert vun der Auer erhéicht huet. Dës sinn einfach z'identifizéieren. Wann eng Auer en onbekannten Numm dréit, een deen net mat engem bekannte Auermécher verbonnen ass, dann ass den Numm bal sécher dee vum Händler.
Am 19. Joerhonnert gouf den Handelsbegrëff gréisstendeels opgedeelt an Auerwierkmécher, déi rau Auerwierker hiergestallt hunn, an Auermécher, déi d'Veraarbechtung vun enger Auer aus engem raue Wierk an aner Deeler wéi Zeiger, Zifferblat a Gehäuse zu enger kompletter Auer organiséiert hunn. Hir Nimm koumen bal ni op der fäerdeger Auer vir.
An den fréisten Zäiten gouf den Numm vum Händler direkt op d'Uewerfläch vum Auerwierk gravéiert. Méi spéit gouf en op eng eraushuelbar Plack gravéiert, déi un der Uewerfläch iwwer dem Haaptfiederlaf befestegt war. Dës Lafplack gouf ursprénglech agefouert, fir et einfach ze maachen, de Laf vum Haaptfiederlaf ze entfernen, ouni dat ganzt Auerwierk ofmontéieren ze mussen, sou datt eng futti Haaptfieder ersat konnt ginn. Et gouf séier déi üblech Plaz fir den Numm vum Händler ze gravéieren, well dat einfach an engem spéideren Zäitpunkt an der Fabrikatioun vun der Auer oder souguer nodeems d'Auer fäerdeg war gemaach konnt ginn.
Wann d'Gravéierung net zur Zäit vun der Fabrikatioun vun der Auer gemaach gouf, gouf se mat der Läufplack eidel verschéckt, sou datt den Händler säin eegenen Numm oder spéider den Numm vu sengem Client derbäisetzen konnt. Heiansdo ass et offensichtlech, datt dëst gemaach gouf, well d'Gravéierung duerch d'Vergoldung schneit, oder d'Plack nei vergoldet gouf an eng aner Faarf huet wéi de Rescht vum Wierk. Heiansdo waren d'Käschte vun der Gravéierung net gerechtfäerdegt; d'Läufplack gouf eidel gelooss an d'Auer dréit keen Numm.
Et ass ganz rar, op enger englescher Auer den Numm vun der Persoun ze fannen, déi se tatsächlech "gemaach" huet. Ee vun de Grënn dofir ass d'Aart a Weis, wéi englesch Aueren hiergestallt goufen, wat bedeit huet, datt et keen eenzege Produzent am traditionell verstanene Sënn vum Wuert gouf; et war éischter eng Teamaarbecht.
Englesch Aueren goufen bal all komplett mat Handwierksmethoden, Handwierksgeschir a einfache handbedriwwene Maschinnen, an dem System vum "Aussetzen" hiergestallt. All Deel gouf vun engem eenzelnen Handwierker hiergestallt oder fäerdeg gemaach, deen a sengem eegenen Haus oder a senger klenger Werkstatt geschafft huet, dacks fir verschidde Clienten.
Bis zum 19. Joerhonnert hunn Aueren normalerweis als grob Wierker ugefaangen, déi aus dem Gestell, den Haaptplacken, déi duerch Säilen getrennt waren, an e puer aner Deeler wéi dem Fiederlaf, der Sicherung an den Zuchrieder op hire Lächer bestoungen. Dës goufen haaptsächlech zu Prescot a Lancashire vun enger Rei spezialiséierte Firmen hiergestallt, vill dovun vum John Wycherley, engem englesche Pionéier vun der Masseproduktioun, bis Coventry Enn vum 19. Joerhonnert ugefaangen huet, Gestell ze produzéieren.
Déi grob Auerwierker goufen vu Prescot an déi traditionell Auermécherzentren zu London, Coventry a Birmingham geschéckt, fir zu funktionéierende Auerwierker "fäerdeg" ze ginn an duerno mat Zifferblieder, Zeiger a Gehäuse ausgestatt ze ginn. Heiansdo gouf dëst vun engem gemaach, deen direkt Gesellen an Léierlinge fir d'Veraarbechtung agestallt huet, awer vill Aueren goufen duerch de Prozess vum "Putting Out" hiergestallt - andeems déi deelweis fäerdeg Auer un verschidde Spezialisten geschéckt gouf, déi an hiren eegenen Heiser oder a klenge Werkstatte geschafft hunn, fir all Etapp vun der Aarbecht fäerdeg ze kréien. Dës Persoun hätt sech selwer als Hiersteller ugesinn, och wann hir Roll doran bestoung, d'Aarbecht ze organiséieren anstatt tatsächlech iergendeng vun den Deeler ze maachen.
Meeschtens gouf den Numm vum Händler, dem Geschäftsmann, deen d'Auer bestallt hat, gravéiert, wéi wann hien de Produzent wier. An den Deeg virun der Massereklam war e lokale Händler een, deen de Clienten an der Géigend gutt bekannt a vertraut huet, obwuel si ni dovunner héieren hätten. Den Numm gouf normalerweis op der Lafstang gravéiert, enger klenger Plack iwwer dem Haaptfiederlaf, déi fir dës Aarbecht einfach ewechgeholl konnt ginn. Dacks goufen Aueren mat der Lafstang eidel verschéckt, sou datt en Händler säin Numm oder den Numm vu sengem Client drop gravéiere konnt.
Déi meescht englesch Aueren hunn eng Seriennummer op der ieweschter Plack. Dëst ass dacks d'Seriennummer vum Auermécher, obwuel e puer Händler hir eege Seriennummeren op der ieweschter Plack gravéiere gelooss hunn, woubäi d'Seriennummer vum Auermécher op engem Deel vum Wierk markéiert war, deen de Client net gesäit. Den Urspronk an den Zweck vun de Seriennummeren op engleschen Aueren ass net bekannt. Den Thomas Tompion war ee vun den Éischten, deen Seriennummeren op seng Aueren a Ketten gesat huet, an well hie als de Papp vun der englescher Auermécherung ugesi gouf, hunn aner vläicht einfach senger Praxis gefollegt.
Et ass net méiglech, vun der Seriennummer réckwärts ze schaffen, fir erauszefannen, wien de Produzent war. Ausser Dir wësst, wien d'Auer hiergestallt huet, an hutt Zougang zu de Fabrécksregistere (wat onwahrscheinlech ass), kënnt Dir näischt eleng aus der Seriennummer erausfannen.
Här RE Tucker, 1933
E puer vun de bekanntste Londoner Hiersteller hunn sech e genuch Ruff opgebaut, fir datt hiren Numm wäertvoll ass a mam Auerwierk oder dem Zifferblat gesat gouf, awer vill vun den Honnerte, oder souguer Dausende vu klenge "Hiersteller" sinn onbekannt. Och déi bescht englesch Hiersteller hunn net ëmmer hiren Numm op hir Aarbecht gesat, d'Händler hunn et léiwer gehat, datt wann iergendeen Numm erschéngt, et hiren eegene wier. Wéi den Här Joseph Usher vun der ganz renomméierter Londoner Auermécherfirma Usher and Cole am Joer 1887 virun engem Ausschuss opgetrueden ass, deen d'Ännerunge vum Merchandise Marks Act vun 1862 behandelt huet, sot hien, datt ... et ganz seelen ass, datt eis Nimm op den Aueren erschéngen, déi mir maachen . An engem Interview am Joer 1933 huet den Här RE Tucker, deen bei Williamsons geschafft hat, dëst der Astellung vun de briteschen Händler zougeschriwwen, déi hiren eegenen Numm op d'Aueren setzen wollten, déi se verkaaft hunn.
Géint Enn vum 19. Joerhonnert hunn e puer englesch Auerhersteller, déi bekanntst Rotherhams vu Coventry, mechanesch Fabrikatiounsmethoden agefouert a genuch Aueren produzéiert, fir mam Numm bekannt ze sinn, awer hir Produktiounsquantitéite ware kleng am Verglach mat den amerikanesche Fabriken, an si hunn ze spéit ënner ze wéineg Investitioune gelidden, well se net mat de verännerleche Mouden mathale konnten a schliisslech vun de Schwäizer Importen an der Auer matgerappt goufen.
Dëst mécht et zimlech schwéier, wann Dir decidéiert, englesch Aueren ze sammelen an en Thema an der Kollektioun ze verfollegen - zum Beispill, wann Dir eng Kollektioun vu Rotherhams Aueren wëllt maachen, fir ze kucken, wéi sech d'Stiler an d'Technologie iwwer d'Jore geännert hunn. Ausser de Verkeefer erkennt d'Uhrwierk als vu Rotherhams hiergestallt, wäerten hien d'Auer ënnert dem Numm vum Händler oplëschten. Heiansdo kann eng Sich op eBay no "Rotherham" iwwerraschend Resultater hunn, wéi zum Beispill eng Auer, déi als "Mint Silver Fusee Rotherham Massey 1 Pocket Watch 1828" opgelëscht ass, déi sech als "William Farnill Rotherham" ënnerschriwwen huet, deen sech als Händler zu Rotherham erausgestallt huet. An "Reminiscences of Rotherham" schreift den Alderman George Gummer, JP, datt an der High Street zu Rotherham "... de Buttek vun engem exzentreschen ale Mann mam Numm William Farnill war, deen e gemëschte Geschäft bedriwwen huet, mat Séissegkeeten, Spillsaachen, Aueren a Bijouen - eng kuriéis Kombinatioun. Dëse Buttek, ëmmer populär bei der jénger Generatioun, hat e Proprietär, deen eng méi grouss Kuriositéit war wéi seng Wueren." Natierlech huet dës Auer näischt mat Rotherhams, dem Auerhersteller aus Coventry, ze dinn, a si gouf och net vum William Farnill "gemaach", deem säin Numm vum anonyme Finisher drop agravéiert gouf.
Wéi englesch Aueren an Amerika exportéiert goufen, war den Numm vum spéideren Händler net bekannt, sou datt fiktiv Nimm erfonnt goufen. An engem Artikel am Antiquarian Horology am Juni 2009 huet den Alan Treherne iwwer de George Clerke geschriwwen, e Londoner Hiersteller, deen Aueren un Auermécher a Bijoutieren aus der Provënz geliwwert huet an och vill Aueren an Amerika exportéiert huet. De Clerke huet 1817 virun engem Parlamentaresche Comité iwwer d'Praxis ausgesot, fiktiv Nimm op Aueren an Uhren ze setzen. De Clerke huet fiktiv Nimm wéi Fairplay, Fondling an Hicks op Aueren benotzt, déi hien an Amerika exportéiert huet - eng Rechnung un Demilts of New York USA gouf am Artikel reproduzéiert, déi dës Nimm op Aueren weist, déi vum Clerke geliwwert goufen. Englesch hiergestallt Gehäuse ware deier a sou goufen vill "blo" Wierker, dat heescht si haten kee Gehäuse, an Amerika geschéckt an do a Gehäuse agebaut.
Englesch Aueren ze sammelen gesäit also e bëssen aus wéi e gemeinsamt Spill. Mee Dir kënnt Är Chancen erhéijen, dat ze kréien, wat Dir wëllt, andeems Dir Iech mat de Charakteristike vun den Aueren, déi Dir sicht, dem Layout vun den ieweschte Placken an de Sponsormarken vun den Auergehäusehersteller fir Sëlwer- a Goldgehäuse beschäftegt. Mee och dann ass eppes Spezielles ze fannen e bëssen wéi eng Nol an engem Heeschaf ze fannen.
Wien huet also meng englesch Auer gemaach?
Wann Dir eng englesch Auer hutt, déi en Numm um Zifferblat huet oder op de Placken gravéiert ass, an et net den Numm vun engem vun de wéinege bekannte englesche Auerhersteller ass, déi einfach ze fannen sinn, dann ass et héchstwahrscheinlech den Numm vum Händler, deen d'Auer bestallt an a sengem Geschäft verkaaft huet, oder heiansdo den Numm vum Client, deen d'Auer kaaft huet. Dëst ass de Fall fir déi grouss Majoritéit vun den englesche Auer.
Vill Händler hunn sech selwer "Auermécher" genannt, obwuel si keng Auerenhersteller an d'Aueren, déi si verkaaft hunn, net wierklech "gemaach" hunn. De Begrëff Auermécher huet ursprénglech onzweifelhaft een bedeit, deen Aueren hiergestallt huet, awer am 18. Joerhonnert war den Auermécherhandwierk a vill separat Branchen opgedeelt an et war keng Persoun, déi eng ganz Auer hiergestallt huet, obwuel een, deen eng Léier ofgeschloss hat, theoretesch fäeg sollt gewiescht sinn, all Deeler vun enger Auer ze maachen. Leit, déi Deeler fir Aueren hiergestallt oder reparéiert hunn, hunn ugefaang sech selwer Auermécher ze nennen, an duerno och déi, déi nëmmen Aueren ënnerhalen hunn, an endlech Bijoutieren, déi einfach Aueren vun den Hiersteller bestallt hunn, hunn ugefaang sech selwer Auermécher ze nennen.
Wann keen Numm um Zifferblat steet oder um Wierk gravéiert ass, dann ass d'Auer vun engem vun de klenge "Hiersteller" "gemaach", deem säin Numm net bekannt oder gefeiert genuch war, fir d'Käschte fir se op d'Plack ze gravéieren, an den Händler huet säin Numm net gravéiere gelooss, wahrscheinlech aus Käschtegrënn.
Wann et eng Seriennummer op der Auer gëtt, ass dat bal ëmmer eng Nummer, déi vum Auerhersteller uginn gouf, anstatt vum Händler.
Wien huet d'Auergehäuse gemaach
Et ass dacks einfach, eppes iwwer d'Fabrikatioun vun engem Auergehäuse erauszefannen, well fir d'Stämpelung eng Sponsorszeechen am Kontrollbüro agereecht musse ginn an all Gehäuse mat dëser Zeeche gestämpelt muss ginn, ier se fir d'Stämpelung agereecht gouf. Heiansdo kann dëst zum Numm vum Auerhersteller féieren, wa se grouss genuch waren, fir eng Gehäusefabrikatiounsofdeelung ze hunn, wéi zum Beispill Rotherhams vu Coventry. Awer dacks gëtt et nëmmen den Numm vun engem onofhängege Auergehäusehersteller, deen op eegenem Kont fir jiddereen schafft, deen eng Bestellung bei him opginn wollt. Heiansdo kann et komplett irféierend sinn, well d'Produzenten d'Sponsorszeechen vun engem gestämpelt hunn, deen näischt mat der Produktioun vun den Artikelen ze dinn hat, wéi zum Beispill engem Händler.
De Begrëff "Hiersteller" ass voller Mëssverständnisser. D'Auergehäusebauer hat seng eege Spezialisten an e Gehäusebauer huet vill Gesellen agestallt: de Gehäusebauer, deen d'Basisstruktur vum Gehäuse hiergestallt huet an de Band an de Réck vum Gehäuse zesummegeléit huet, de Gelenkbauer, deen d'"Gelenker" (Scharnéier) vum Gehäuse hiergestallt huet, de Federmaschinn, den Anhängerbauer, de Polierer an de "Boxer". All Gehäuse war also d'Resultat vun engem Team vu Spezialisten anstatt d'Produkt vun engem eenzege "Hiersteller", an de Besëtzer vum Betrib huet wahrscheinlech ni all Dag eng Gehäuse an d'Hänn geluecht. D'Benotzung vum Begrëff "Hierstellerzeechen" am Kontext vun der Hallefmarkéierung huet iwwer vill Jore zu dësem Mëssverständnis bäigedroen, dofir gëtt de Begrëff "Sponsorzeechen" bevorzugt.
Amerikanesch Auer
Amerika hat keng traditionell Handwierks-Auerindustrie, wou Aueren haaptsächlech mat Hand mat einfachen Tools a handwierkleche Methoden hiergestallt goufen. Am uechtzéngten an fréien néngzéngten Joerhonnert gouf et vläicht e puer eenzel amerikanesch Auermécher, déi op dës Manéier geschafft hunn, awer ganz wéineg vun hiren Aueren hunn iwwerlieft. Si hätten op d'mannst e puer speziell Tools an Deeler, wéi d'Fiederen an d'Zifferblieder, aus England oder der Schwäiz importéiert, awer wahrscheinlech goufen déi meescht Aueren komplett importéiert, oder op d'mannst komplett Wierker, déi an Amerika a Gehäuse waren, op déi d'amerikanesch Auermécher dann hir Nimm gesat hunn.
Aueren goufen an den 1850er Joren an Amerika a groussen integréierte Fabriken a grousse Firmen hiergestallt, déi dem Modell vun der éischter souer Fabréck gefollegt sinn, déi vum Aaron Dennison, Edward Howard an David Davis gegrënnt gouf, an déi zur American Watch Company of Waltham gouf, dacks einfach Waltham Watch Co. genannt. Spin-offs a Rivalen hunn sech a Konkurrenz opgeriicht, wéi Elgin, Howard, Hampden an d'Springfield Illinois Watch Company.
Déi amerikanesch Fabriken hunn dat benotzt, wat spéider als den "amerikanesche System" vun der Auerfabrikatioun oder de Prinzip vum "gemoossen an austauschbaren" bekannt gouf. Den Aaron Dennison huet festgestallt, datt hien duerch e Besuch an der Springfield Armory, wou Gewehrer mat austauschbaren Deeler hiergestallt goufen, inspiréiert gi war, fir ze verstoen, datt Aueren op dës Manéier hiergestallt kënne ginn; aus austauschbaren Deeler, déi a Masse op speziell hiergestallte Maschinnen produzéiert goufen, déi haaptsächlech vun hallefqualifizéierten Aarbechter zesummegesat goufen. All Fabréck huet Dausende vun Aueren produzéiert, an d'Nimm vun de Fabriken, déi op d'Auerwierker gestempelt waren, goufen am Handel a bei de Clienten bekannt. Den Numm vun der Fabréck gouf zu engem mächtege Marketinginstrument.
Schwäizer Auer
Déi Aueren, déi een am heefegsten ouni Numm gesäit, sinn normalerweis Schwäizer vu virun den 1930er Joren, awer firwat war dat sou?
D'Auermécherei an der Schwäiz war eng wichteg national Industrie an d'Schwäiz huet méi Aueren hiergestallt wéi all aner Land, a si huet se weiderhi a méi groussen Zuelen hiergestallt, nodeems fir d'éischt déi englesch an duerno déi amerikanesch Auerméchereiindustrie verschwonne war. E puer Schwäizer Aueren droen d'Nimm vun hire Hiersteller, awer vill net. Haut erwaarden d'Leit e Markennumm op allem ze gesinn, an well se wëssen, datt déi méi al Schwäizer Aueren, déi droen , dacks am beschten an am deiersten sinn, si se gespaant erauszefannen, wien hir Auer hiergestallt huet.
Mä vill Schwäizer Aueren goufen a klenge Werkstatte aus eenzelne Komponenten zesummegesat, déi vu separaten spezialiséierte Fournisseuren hiergestallt goufen. Ier Branding vu cleveren Marketingleit geschaf gouf, fir d'Clienten dozou ze bréngen, méi ze bezuelen, wéi en Artikel intrinsesch wäert war, ass et dëse Monteur net an d'Aen komm, hiren Numm op d'Aueren ze setzen, déi se "gemaach" hunn. Dëst ass zimmlech ironesch, wann haut eng "Mark" geschaf ka ginn, ouni datt d'Markenbesëtzer iwwerhaapt eng Produktiounskapazitéit hunn.
Et gouf och eng Besonderheet um britesche Maart, wou d'Händler keen anere Numm um Zifferblat gesinn hunn wéi hiren eegenen, wat d'Entwécklung vum Branding gebremst huet, bis d'Iddi aus Amerika importéiert gouf. Dëst huet bedeit, datt souguer déi Schwäizer Hiersteller, déi hiren Numm op hir Aueren wollte setzen, verhënnert goufen, dëst op Aueren ze maachen, déi fir den Export a Groussbritannien an hir Kolonien geduecht waren; déi virum Éischte Weltkrich e grousse a wichtege Maart waren. Et war den Hans Wilsdorf vu Rolex, deen dëst System gebrach huet. Wéi hien 1927 d'Rolex Oyster lancéiert huet, huet hien eng grouss Reklammekampagne gestart, déi dozou gefouert huet, datt d'Leit no Rolex-Aueren mam Numm gefrot hunn. Dëst huet britesch Händler gezwongen, Aueren mat der Mark Rolex ze verkafen, an aner Schwäizer Hiersteller hunn dat séier gemierkt.
Wann d'Uerwierk keen siichtbare Numm drop huet, kann heiansdo d'Mark vum Hiersteller vun der Ébauche op der ënneschter Plack ënnert dem Zifferblat fonnt ginn, wéi zum Beispill FHF fir Fabrique d'horlogerie de Fontainemelon oder AS fir A. Schild. Dëst gëllt normalerweis fir Aueren, déi am zwanzegsten Joerhonnert hiergestallt goufen, an dës Marken goufen do ubruecht, fir datt Ersatzdeeler fir d'Uerwierk einfach bestallt konnte ginn, si identifizéieren net de "Hiersteller" vun der Auer, nëmmen de Produzent vun der Ébauche.
Historeschen Hannergrond
Fir dëst méi am Detail ze verstoen, muss een zréck op d'Originne vun der Schwäizer Auerindustrie goen. Fir unzefänken, goufen Aueren vum 16. Joerhonnert un zu Genf vu klenge Betriber hiergestallt, vläicht engem Meeschter an e puer Gesellen an Léierlingen, déi all Deeler vun der Auer "intern" hiergestallt hunn. Dës goufen als "Manufacture" bezeechent. Bemierkung: net e "Manufacturer " , wat Konnotatiounen vun der Masseproduktioun an enger Fabréck huet. Nee, de Schwäizer Begrëff "Manufacture" staamt vum laténgesche "manu factum" ; wuertwiertlech "handgemaach". Méi spéit huet d'Auerherstellung am Jura ugefaangen, wat schliisslech déi dominant Regioun vun der Schwäizer Auerherstellung gouf. Dës Industrie gouf am 17. Joerhonnert vum Daniel Jeanrichard ugefaangen a bitt de Baueren am laange Wanter Beschäftegung. D'Baueren hunn sech op d'Hierstellung vun eenzelne Komponenten vun enger Auer spezialiséiert, an dës goufen vun engem Établisseur zesummebruecht an zu enger kompletter Auer zesummegesat.
D'Genfer Auerhersteller, vun deenen e puer hir Wuerzelen bis an d'Mëttelalter an den Ufank vun der Auermécherung zréckverfollege konnten, hunn dacks hiren Numm op d'Aueren gesat, déi se hiergestallt hunn, awer zu Neuchâtel an am Jura, a Plazen wéi Le Locle a La Chaux-de-Fonds, der Vallée de Joux, wou déi grouss Majoritéit vun de Schwäizer Aueren am 19. an 20. Joerhonnert hiergestallt goufen, obwuel bal jiddereen op iergendeng Aart a Weis an der Auermécherung involvéiert war, huet keen an enger eenzeger Werkstatt all déi eenzel Deeler hiergestallt an zu enger kompletter Auer zesummegesat. Déi ganz Regioun war der Auermécherung gewidmet, mat Dausende vu klenge Werkstatten, déi Deeler vun Aueren hiergestallt hunn. Dofir goufen Aueren aus dëser Regioun selten mam Numm vun engem eenzelne Hiersteller markéiert; si waren d'Produkt vun enger gemeinsamer Ustrengung, déi vill eenzel Firmen a Spezialisten bedeelegt huet, anstatt vun engem eenzegen eenzelne "Hiersteller".
Mëtt vum 19. Joerhonnert, wéi déi amerikanesch Auerindustrie ugefaangen huet, hunn amerikanesch Aueren e bessere Ruff gewonnen ewéi Schwäizer Importen, sou datt e puer skrupellos Hiersteller ugefaangen hunn, amerikanesch klingend Nimm op Aueren ze setzen, déi fir d'USA bestëmmt waren.
D'Schwäizer Auerindustrie
Al etabléiert Firmen zu Genf, wéi de Vacheron Constantin an de Patek Philippe, waren (an dës zwou Firmen sinn et nach ëmmer) "Hersteller", déi ugefaange hunn, déi meescht oder all Deeler vun hiren Aueren intern hierzestellen. Mat der Zäit hunn si ugefaange Maschinnen ze benotzen, fir Deeler vum Auerwierk ze produzéieren, a speziell Komponenten vun externen Spezialisten ze kafen, wéi Gehäuse, Zifferblieder a Zeiger. Tatsächlech huet d'Famill Stern, déi schliisslech Patek Philippe iwwerholl huet, hir Relatioun mat der Firma als Liwwerant vun Zifferblieder ugefaangen. Awer dat essentiellt Element vun der "Herstellung" gouf weidergefouert - all Deel gouf vun engem erfuerene Handwierker exquisit fäerdeg gestallt. Dës Hiersteller hunn sech e Ruff etabléiert an hiren Numm kloer op déi fäerdeg Auer gesat. De Ruff vu Patek-Philippe gouf weidergefouert, wéi de Prënz Albert 1851 op der Crystal Palace Ausstellung zu London Patek Philippe Aueren fir sech selwer an d'Kinnigin Victoria kaaft huet, ouni Zweiwel zum Roserei vun den engleschen Auermécher.
Wéi och ëmmer, d'"Haute Horology" (Héich- oder Top- "Hersteller" ) ass zu enger Minoritéit vun de Schwäizer Auerhersteller ginn, nodeems d'Masseproduktiounsindustrie an der Jura-Regioun am 17. an 18. Joerhonnert geschaf gouf, nodeems den Daniel Jean-Richard de Baueren an de Jura-Bierger gewisen huet, wéi se hiert Akommes duerch d'Produktioun vun Auerdeeler an de laange Wanterméint ergänze konnten, wa se ageschnéi waren an d'Aarbecht op de Felder onméiglech war. No där Revolutioun goufen déi meescht Schwäizer Aueren no engem Fabrikatiounsstil genannt Établissement . Material gouf den Aarbechter geliwwert, déi an hiren eegenen Haiser oder a klenge Werkstatte geschafft hunn, an duerno goufen déi fäerdeg Komponenten gesammelt an an enger Werkstatt oder enger klenger Fabréck (" établissement") . De Mann, deen fir de ganze Prozess zoustänneg war, gouf Établisseur genannt.
Ech hunn nach ni eng Auer mam Numm Stauffer, Son & Co. um Zifferblat gesinn, obwuel hir Wierker kloer markéiert sinn. Dëst war well se sech op de britesche Maart konzentréiert hunn, wou d'Händler bis an d'1920er Joren den Hiersteller net erlaabt hunn, hiren Numm op den Zifferblat ze setzen; Wann iergendeen Numm opgedaucht ass, war et dee vum Händler. Longines an IWC hunn hir Nimm op d'Zifferblate vun e puer vun hiren Aueren gesat, awer dës waren fir de Schwäizer Heemechtsmaart bestëmmt oder fir an aner Länner wéi Groussbritannien exportéiert ze ginn. Dëst waren Ausnamen, vill Aueren an de Regiounen Neuchâtel a Jura, an an ëm Le Locle a La Chaux-de-Fonds, goufen aus Komponenten vu klenge Betriber zesummegesat, déi virum Zäitalter vum Marketing a Marken ni drun geduecht hunn, en Numm op d'Zifferblate vun den Aueren ze setzen, déi se zesummegesat hunn.
Wéi d'Schwäizer Exporten an Amerika an den 1870er Joren dramatesch zréckgaange sinn, wéi d'amerikanesch Fabriken d'Produktioun erhéicht hunn, hunn d'Schwäizer reagéiert a mechaniséiert, awer gréisstendeels hunn si sech net an eenzel Fabriken integréiert, déi komplett Aueren hiergestallt hunn. Hiersteller vu blanke Wierker oder Ébauches hunn sech a gréissere Fabriken niddergelooss, awer vill kleng spezialiséiert Firmen hunn weiderhin an den Zentren vun der Auermécherung am Jura gebléit; La Chaux-de-Fonds a Le Locle an den Ëmgéigend. D'Zifferblieder goufe vu spezialiséierte Zifferblatmécher hiergestallt, d'Zeiger vun Handmécher, d'Gehäuse vun de Gehäusemécher, asw., wouduerch d'Spezialiséierung an dëse Beräicher erhale bliwwen ass, déi et de Schwäizer erlaabt huet, d'Erausfuerderung aus Amerika ze meeschteren.
Och wann dat Basiswierk, d'Ébauche, sou komplizéiert an delikat ausgesäit, datt et ganz schwéier ze maachen ass, hunn d'Amerikaner an den 1850er Joren gewisen, datt déi eenzel Deeler ganz bëlleg a Dausende mat speziell gebauten Maschinnen hiergestallt kënne ginn. D'Schwäizer haten dës Fabrikatiounsmethod ugeholl an dofir goufen déi meescht Schwäizer Ébauchen vu grousse Produzenten hiergestallt, wéi der Fabrique d'horlogerie de Fontainemelon, der éischter Schwäizer Ébauche-Fabréck, déi zu Fontainemelon tëscht La Chaux-de-Fonds an Neuchâtel opgeriicht gouf, oder de grousse Fabriken zu Grenchen wéi A. Schild a Schild Frères, déi zu Eterna goufen, déi hir Wierkabteilung als ETA ofgesplënnert huet, déi se un déi vill Honnerte oder souguer Dausende vun Etablisseuren geliwwert hunn, déi se mat Gehäuse, Zifferblieder a Zeiger zu komplette Aueren kombinéiert hunn.
Och wann d'Ébauchen, déi vun dëse grousse Fabriken hiergestallt ginn, dacks op den siichtbaren Deeler onbenannt sinn, gëtt et dacks iergendwou eng Handelsmark drop, sou datt Ersatzdeeler korrekt bestallt kënne ginn. Dës Handelsmarken sinn dacks um ënneschten oder Saileplack, ënnert dem Zifferblat a kënnen nëmme gesi ginn, wann den Zifferblat ewechgeholl gëtt. Heiansdo sinn se uewen op der Saileplack ënnert der Bréck oder engem vun de Fanger a kënnen nëmme gesi ginn, wann d'Uerwierk ofmontéiert ass. D'Schwieregkeet, d'Uerwierker nëmmen unhand vun den Deeler z'identifizéieren, déi siichtbar sinn, wann d'Uerwierk am Auergehäuse ass, gëtt duerch déi grouss Zuel vun ënnerschiddlechen Uerwierker, déi vun der Schwäizer Auerindustrie produzéiert goufen, an d'Gewunnecht vun den Hiersteller, d'Bréckformen fir verschidde Clienten z'änneren, verschäerft. D'Form vun den Fanger (Hannen) an de Brécken ass éischter eng ästhetesch Iwwerleeung; soulaang all d'Dréilächer an d'Schrauflächer op genau deeselwechte Plazen sinn, da kënne Brécke vu ganz verschiddene Formen fräi ausgetosch ginn. Verschidde Hiersteller hunn vill verschidden Uerwierker mam selwechten Layout an Zuchkomponenten, awer mat verschiddene Fanger a Brécken produzéiert.
Normalerweis huet keen säin Numm op sou Aueren gesat, an deemools wollten d'Händler net, datt den Numm vun engem aneren um Zifferblat wier, besonnesch net wann et eng Schwäizer Auer war, déi a Groussbritannien verkaaft soll ginn. Englesch produzéiert Aueren haten e gudde Ruff bei der Ëffentlechkeet, an d'Händler waren der Meenung, datt en onbekannte friemklingenden Numm op der Auer se méi schwéier ze verkafen géif maachen. Also hunn si Aueren mat einfachem Zifferblat bestallt a hiren eegenen Numm dropsetzen gelooss; z.B. Harrods an Asprey zu London, Hamilton an Inches zu Edinburgh, an den Numm vum Bijoutier an all Stad an Uertschaft dertëschent. D'Clienten hunn hirem lokale Bijoutier vertraut a ware frou, eng Auer mat hirem Numm um Zifferblat ze kafen, an hirem Ruff hannendrun.
Zu engem groussen Deel war d'Schwäizer Auerindustrie, de gréissten Deel ausserhalb vu Genf, an der 19. an der éischter Hallschent vum 20. Joerhonnert ee risege Betrib, deem säin Endprodukt "Schwäizer" Aueren waren. Vill Stied am Jura-Biergbau ware bal ganz der Produktioun vun Auerendeeler an der Zesummesetzung dovun zu fäerdegen Aueren gewidmet. Am Buch "Das Kapital" , dat fir d'éischt am Joer 1867 publizéiert gouf, huet de Karl Marx déi ganz héich Aarbechtsdeelung an der Schwäizer Auerindustrie beschriwwen a gesot, datt La Chaux-de-Fonds eng "rieseg Fabrécksstad" wier, sou datt et ausgesinn huet, wéi wann all Deel vun der Stad an der Auerenindustrie involvéiert wier. Eenzel Firmen hunn géinteneen konkurréiert, fir Deeler vun der Auer besser oder méi bëlleg ze produzéieren, wat duerch Spezialiséierung an Aarbechtsdeelung zu Produktiounsvirdeeler gefouert huet. Dës eenzel Deeler goufen zu komplette Aueren zesummegesat; Aueren, déi kee "Hiersteller" als solch haten, dofir gëtt et keen sichtbare Hierstellernumm op dësen Aueren.
Wann eng Auer aus Deeler zesummegesat gouf, déi vu verschiddene Firmen kaaft goufen; d'Uerwierk aus enger Ébauche-Fabréck, d'Gehäuse aus enger Auerfabréck, den Zifferblat vun engem Zifferblatbauer, d'Zeiger aus enger Fabréck, déi Auerzeiger hierstellt, an dann an enger Fabréck zesummegesat gouf, déi keng vun den Deeler hiergestallt huet, muss een sech froen: wat genee mat "Hiersteller" gemengt wier? Dacks huet sech keen als "Hiersteller" vun der Auer a Begrëffer virgestallt, déi d'Leit haut gesinn, wat eigentlech méi ëm Branding geet wéi ëm tatsächlech eppes ze maachen, an dofir huet keen säin Numm op dës Aueren gesat.
Den Opstig vun de "Marken"
Markennimm goufen am 19. Joerhonnert geschaf, fir datt d'Leit Produkter identifizéiere konnten, deenen se vertraue konnten. Dës Produkter ware meeschtens Liewensmëttel wéi Miel a Konfitüre, an den Markennumm huet de Clienten d'Vertraue ginn, datt den Inhalt gesond war a net gefälscht, wéi et a fréiere Jore vill bëlleg Wueren waren. Dës Notzung vu Markennimm huet sech lues a lues op aner Wueren wéi Zigarren, Schéisspolver a Béier ausgebreet. Wéi de British Trademark Registration Act 1875 agefouert gouf, war den eenzegaartegen rouden Dräieck vun der Bass Brauerei zu Burton upon Trent déi éischt Mark, déi registréiert gouf.
Wéi amerikanesch Auerfabriken ewéi Waltham an Elgin ugefaangen hunn, qualitativ héichwäerteg Auerwierker a Masse ze produzéieren, déi mam Firmennumm markéiert waren, hunn d'Schwäizer Hiersteller ugefaangen, amerikanesch kléngend Nimm op hir Aueren ze setzen. Mee dat war net wierklech Branding als solch, et gouf wéineg oder guer kee Marketing a Verbindung bruecht, d'Nimm sollten einfach nëmme fir amerikanesch Clienten bekannt kléngen.
De British Merchandise Marks Act vun 1887 sollt den Import vun auslännesche Wueren a Groussbritannien verhënneren, déi Nimm oder Marken droen, déi drop hiweisen, datt se britesch hiergestallt goufen. Ufanks goufe vill Schwäizer Aueren vun der britescher Douane beschlagnahmt, well se englesch Wierder haten, souguer nëmmen "Fast" a "Slow" um Reguléierer, ouni aner Wierder oder Marken, déi den Urspronksort uginn hunn, wat zu der Beschlagnahmung vun de Wueren gefouert huet. Fir dëst ze vermeiden, gouf en diskreten "Swiss made" um Enn vun den Zifferblieder vun den Aueren, déi a Groussbritannien exportéiert goufen, placéiert, mat der ongewollter Konsequenz, datt e briteschen Handelsgesetz d'Schwäizer dozou bruecht huet, eng staark national Mark ze kreéieren: "Swiss made".
Modern Branding
Den Hans Wilsdorf war ee vun den éischte Leit, déi d'Kraaft vun enger Mark beim Verkaf vun Aueren erkannt hunn an huet den Numm Rolex am Joer 1908 geschaf, awer et war eréischt Mëtt vun den 1920er Joren, datt de Wilsdorf et fäerdeg bruecht huet, englesch Händler ze iwwerzeegen, Aueren mam Numm Rolex amplaz vun hirem eegenen um Zifferblat ze akzeptéieren. (Ironescherweis war Rolex keng Hiersteller , si hunn hir Aueren vu verschiddene Produzenten kaaft, dorënner eng Firma mam Numm Aegler, déi si schliisslech iwwerholl hunn - méi doriwwer gëtt et op menger Rolex- Säit.)
Wou Rolex ugefouert huet, sinn anerer gefollegt an Auermarken goufen erstallt oder promovéiert, lues a lues ufanks mat enger Mark, déi nach ëmmer eppes bedeit huet: datt d'Auer op d'mannst vun der genannter Firma konzipéiert, zesummegesat a getest gouf. Mä wéi dat zwanzegst Joerhonnert virukomm ass, huet de Kult vun der "Mark", deen duerch Reklammagenturen geschaf gouf, bedeit, datt alles en "Numm" huet misse hunn, an an den 1970er Jore goufen Marken aus dem Näischt erstallt an Aueren goufen mat engem Markennumm vun anonyme Schwäizer oder souguer Fernost-Montagefirmen produzéiert, wäit ewech vum Reklammbüro, deen d'"Markenidentitéit" ënnerhält. (Dir kënnt vläicht feststellen, datt ech kee Fan vum "Kult vun der Markennumm" sinn, obwuel ech et interessant fannen, iwwer d'Geschicht an d'Originne vun enger Auer ze wëssen.)
Wéi och ëmmer, kann dacks zimmlech vill iwwer d'Geschicht vun enger Vintage-Auer duerch d'Markéierungen um Gehäuse an um Wierk erausfonnt ginn, besonnesch wann se e sëlweren oder goldene Gehäuse huet a a Groussbritannien importéiert a verkaaft gouf, well se dann gesetzlech getest a gestempelt soll ginn, obwuel dëst Gesetz eréischt no Juni 1907 konsequent ugewannt gouf.
Heiansdo kann de Produzent vun der Ébauche un der Form vun den Deeler vum Wierk oder enger Mark identifizéiert ginn, déi dacks ënnert dem Zifferblat verstoppt ass. D'Hiersteller vun Ébauchen wollten och Wierker un esou vill verschidden Etablisseuren wéi méiglech verkafen, déi net all déiselwecht Wierker an hiren Aueren wollten hunn wéi all aner. Dofir hunn d'Ébauche-Hiersteller souguer genau datselwecht Wierk mat verschiddene geformte Placken hiergestallt, sou datt se anescht ausgesinn. Wann et eng Handelsmark vum Hiersteller gëtt, ass se dacks op der ënneschter Plack ënnert dem Zifferblat, wou nëmmen en Auerreparateur se gesäit, fir datt hie Ersatzdeeler bestelle kann; dës waren net fir d'Clienten geduecht. Dofir ass d'Identifikatioun vum Hiersteller vun enger Ébauche net datselwecht wéi d'Identifikatioun vun engem Markennumm oder a Schwäizer Begrëffer vun engem benannte "Hiersteller".
Zuelen iwwer Beweegungen a Fäll
Zuelen erschéngen op Auerwierker a Gehäuse a zwou Forme; gestanzt oder gestämpelt Zuel an handgravéiert oder gekratzt Zuelen.
Gestempelt oder propper gravéiert Zuelen
Reihen vun Zuelen, déi an engem Auergehäuse oder op engem Auerwierk gestanzt, gestempelt oder propper agravéiert sinn, sinn am heefegsten d'Seriennummeren vun engem Hiersteller, awer a verschiddene Fäll si se Referenzen op e Patent oder en registréierten Design, deen eis eppes iwwer d'Auer erzielt. Schwäizer Patenter gi meeschtens mam Schwäizer Bundeskräiz
oder dem Wuert "Brevet" uginn.
Referenzen op Patenter oder registréiert Designen hunn normalerweis nieft der Nummer och nach en Text, an d'Nummeren si zimmlech kuerz, sechs oder siwen Zifferen.
Laang Reihen vun Zuelen eleng sinn normalerweis Seriennummeren oder aner Referenznummeren, déi vum Auerhersteller uginn ginn, déi an enger Sektioun hei drënner méi detailléiert diskutéiert ginn.
Handgekratzte Zuelen
Ganz dacks ginn et kleng Kratzmarken um Réck vun engem Auergehäuse, déi offensichtlech vun Hand gemaach goufen. Dëst sinn Auerreparaturmarken, déi aus de Jore reparéiert goufen. Mechanesch Aueren, besonnesch méi al mat Gehäuse, déi net komplett waasser- oder staubdicht sinn, brauchen all puer Joer eng Serviceaarbecht. Eng Auer, déi zwanzeg oder drësseg Joer benotzt gouf, ier se an eng Tirang geluecht a vergiess gouf, kéint also fënnef oder sechs Mol gewartet gi sinn; méiglecherweis all Kéier vun engem aneren Auerreparateur. D'Marken, déi vum Auerreparateur gekratzt ginn, hëllefen hinnen, hir eegen Aarbecht z'identifizéieren, wann e Client eng Auer spéider mat engem Problem zréckbréngt. Dëst ass de wäit einfachste Wee fir en Auerreparateur ze verifizéieren, datt hien un der Auer geschafft huet. Heiansdo enthalen d'Marken en Datum, deen weist, wéini d'Auer gewartet gouf, awer aner sinn kodéiert a fir genee erauszefannen, wat se bedeiten, musst Dir déi Persoun froen, déi d'Mark gemaach huet.
Seriennummeren
Seriennummer vum Electa-Uhrwierk,
Seriennummer vum Borgel-Gehäuse
Auerwierker a Gehäuse hunn dacks eng laang Nummer, wéi den 60749 op der Bréck vum feine Electa-Uhrwierk mat 17 Bijouen aus dem Joer 1915, oder den 3130633 am sëlwerene Borgel-Auergehäuse, deen hei gewisen ass. Dëst sinn d'Nummeren vum Auerhersteller. Bedenkt datt d'Seriennummer am Auergehäuse vum Auerhersteller ubruecht gouf, net vum Gehäusehersteller. Heiansdo gëtt d'Seriennummer vum Auerwierk op d'Sail oder d'Ënnerplack, d'Haaptplack ënnert dem Zifferblat, ubruecht an ass dofir net sichtbar, bis den Zifferblat ewechgeholl gëtt.
Seriennummeren goufen normalerweis hannereneen zougewisen, an Eenheeten eropgesat, a goufe benotzt fir d'Produktioun ze verfollegen. Dëst war nëtzlech wann en Auerreparateur en Ersatzdeel gebraucht huet, fir de richtegen Artikel ze liwweren, oder am Fall wou defekt Komponenten oder Material an enger Charge benotzt goufen oder Artikelen déi spéider zréckgeruff musse ginn.
Heiansdo gëtt d'Seriennummer vum Auerwierk am Auergehäuse widderholl, wat eng nëtzlech Kontroll ka sinn fir ze bestätegen, datt d'Uerwierk an de Gehäuse zesummen ugefaangen hunn, awer vill Auerhersteller hunn ënnerschiddlech Nummeren um Auerwierk an um Gehäuse benotzt, dofir musst Dir oppassen, datt Dir keng falsch Deduktioun maacht, wann d'Zuelen ënnerschiddlech sinn.
Seriennummeren enthalen intrinsesch keng Informatioun. Eng Seriennummer ass nëmme nëtzlech, wann de Produzent, deen se ugewannt huet, bekannt ass, a wann seng Opzeechnunge nach ëmmer existéieren, wat a ville Fäll net de Fall ass.
Verschidde Seriennummere vun den Hiersteller si bekannt a ginn a Referenzwierker oder um Internet publizéiert. Am Allgemengen:
- Seriennummeren vun amerikanesche Auerwierker, wéi zum Beispill déi vu Waltham, si gutt dokumentéiert
- Eng kleng Zuel vu Seriennummeren vu Schwäizer Auerhersteller sinn dokumentéiert. Déi meescht sinn et net.
- Seriennummeren vun englesche Auerfirmen sinn zimlech schlecht dokumentéiert.
Eng kleng Zuel vu Schwäizer Firmen hunn Archiven a kënnen Iech vill iwwer eng Auer erzielen. Dozou gehéieren Longines, IWC an deelweis Omega. Déi meescht Schwäizer Firmen kënnen dat net maachen. Wann den Numm vun der Firma nach ëmmer existéiert, dann ass den Numm dacks dat eenzegt wat nach existéiert, well al Opzeechnunge viru ville Jore zerstéiert oder verluer gaange sinn.
Wann et eng Seriennummer op enger englescher Auer gëtt, dann ass dat bal ëmmer eng Nummer, déi vum Auerhersteller uginn ass, fir datt, wann d'Auer mat engem Defekt vum Händler zréckkënnt, hie seng Opzeechnunge kéint duerchkucken an den Aarbechter identifizéieren, deen fir den defekten Deel verantwortlech ass, an hien ouni Zweiwel dozou bréngen, et gratis nei ze maachen. Donnéeë fir e puer vun de gréisseren engleschen Auerfabriken, wéi The Lancashire Watch Company, The English Watch Company a Rotherham and Sons, sinn disponibel, awer fir déi méi kleng Handwierkshersteller ass praktesch näischt erhale bliwwen.
Bedenkt datt Zuelen, déi op der Récksäit vun engem Auergehäuse gestämpelt sinn, selten nëtzlech sinn fir z'identifizéieren, wéini d'Auer hiergestallt gouf, d'Seriennummer um Wierk ass déi, déi normalerweis opgeholl gëtt.
Eng Seriennummer benotzen fir den Hiersteller z'identifizéieren
Et ass net méiglech, de Produzent vun enger Auer oder engem Auergehäuse just unhand vun de Seriennummeren z'identifizéieren, déi um Wierk oder um Gehäuse gestämpelt sinn. Seriennummeren sinn genee dat, wat den Numm et seet; Zuelen, déi a Serien benotzt ginn, dacks ugefaange mat 1 oder enger anerer Basis wéi 1.000 oder 1.000.000. Dofir hätt all Hiersteller déiselwecht Zuel zu verschiddenen Zäiten benotze kënnen. Dir sollt net emol dovun ausgoen, datt et méiglech ass, eppes aus der Gréisst vun enger Zuel ofzeleeden, zum Beispill kéint eng nei gegrënnt Firma den Androck vermëttelen, datt si vill Aueren hiergestallt hätt, sou datt si hir Nummeréierung arbiträr bei, zum Beispill, 700.000 ufänke kéinten, wat implizéiert, datt si dës Zuel vun Aueren hiergestallt hätt, während d'Auernummer 700.001 tatsächlech déi éischt kéint sinn, déi si hiergestallt hunn.
Zum Beispill, huelt eng komplett zoufälleg Zuel wéi 1.234.567 – eng Millioun, zweehonnert véieranzwanzegdausend, fënnefhonnert siwwenzeg. Longines huet 1900 eng Auer mat genau dëser Seriennummer hiergestallt, an IWC huet 1951 en Auerwierk mat genau der selwechter Seriennummer hiergestallt.
Et ass näischt Grujeleges un dëser numerescher "Zoufall", si weist just, datt Longines bis 1900 schonn iwwer eng Millioun Aueren hiergestallt hat, während et IWC bis 1938 gebraucht huet, fir hir éischt Millioun Aueren ze produzéieren, an bis 1951, fir d'Uerwierk Nummer 1.234.567 ze produzéieren, zu där Zäit waren Longines an den aacht Milliounen.
Dir kënnt also gesinn, datt d'Wëssen nëmmen d'Uerwierk oder d'Seriennummer vum Gehäuse eleng net hëlleft, den Hiersteller z'identifizéieren.
Poinçons de Maître
An den 1920er Joren gouf e System vu Poinçon de Maître (wuertwiertlech "Stanz vum Meeschter", awer normalerweis an dësem Kontext als Kollektivverantwortungszeechen iwwersat) fir Schwäizer Auergehäusehersteller agefouert, fir d'Verfollegbarkeet bis zum aktuellen Hiersteller vum Auergehäuse ze garantéieren. Dëst huet verlaangt, datt all Auergehäuse aus Edelmetall, déi an der Schwäiz hiergestallt goufen, eng Zeeche droen, fir de Gehäusehersteller z'identifizéieren.
Poinçons de Maître
Auermécher wollten normalerweis net, datt den Numm vum Gehäusehersteller, deen normalerweis eng separat Firma war, op der Récksäit vun hiren Aueren erschéngt, dofir huet de Schwäizer Auergehäusehersteller e System vu Marken an Codenummeren entwéckelt, mat verschiddene Symboler, déi déi verschidde Gehäuseherstellungsregiounen an der Schwäiz representéieren. Déi sechs Zorte vu Marken sinn op der Foto gewisen. Dës gi kollektiv Verantwortungsmarken genannt, well all Mark vun méi wéi engem Member vun der Associatioun benotzt gouf. Wann se gestempelt sinn, gëtt den XXX, deen an de Marken ugewise gëtt, duerch eng Zuel ersat, déi de Produzent vum Gehäuse ugeet.
Dës Markéierunge si meeschtens a Gold-, Platin- oder Palladiumgehäuse ze gesinn. Och wann d'Gehäusemaachervereenegung eng Bestëmmung fir d'Markéierung vu Sëlwerkehäuse gemaach huet, si seelen oder guer net ze gesinn.
Patenter an registréiert Designen
Et ginn am Groussen a Ganzen zwou Methode fir Iddien an Erfindungen ze schützen, Patenter a registréiert Designen.
E Patent schützt d'Iddi vun enger neier Aart a Weis, eppes ze maachen, déi genee Form vun der Ausféierung vun der Iddi ass net wichteg. Zum Beispill war e Patent, dat am 16. Joerhonnert ausgestallt gouf, fir d'Iddi vum "Raising Water by the Impellant Force of Fire", deen dem Thomas Savery ausgestallt gouf. Dëst Patent war sou breet, datt wéi den Thomas Newcomen d'Dampmaschinn ëm 1710 erfonnt huet, hien eng Partnerschaft mam Savery musste goen, obwuel seng Dampmaschinn komplett anescht war wéi alles, wat de Savery gebaut hat. Spéider Patenter konnten net sou breet am Ëmfang sinn, awer hunn ëmmer nach e Prinzip anstatt eng Ausféierung geschützt.
En registréierten Design schützt d'Verkierperung vun enger Iddi. Si goufen ufanks geschaf, fir datt Tapéitendesigner hir Designen registréiere konnten, fir ze verhënneren, datt aner Tapéitenhersteller se kopéiere géifen, awer d'Iddi huet sech séier op aner Beräicher verbreet. Zum Beispill konnt en Design vun enger Téikänn registréiert ginn, fir ze verhënneren, datt iergendeen aneren eng Téikänn genau déiselwecht Form mécht. Awer et war net méiglech, d'Iddi ze schützen, Téi ze maachen oder eng Téikänn mat enger anerer Form ze maachen.
D'Produzente sinn séier op dës Schemae gesprongen, well et an der Reklam beandrockend kléngt, iwwer Patenter an Erfindungen ze schwätzen, an, wann e Patent net kritt konnt ginn, dann war en registréierten Design déi nächst bescht Saach. Patenter gouf et a Groussbritannien zënter Honnerte vu Joer a goufe zimmlech streng kontrolléiert. D'Schwäizer koumen zimmlech spéit op d'Iddi vu Patenter an registréierten Designen, den éischte Schwäizer Patent gouf dem Paul Perret am Joer 1888 zougestanen. An den éischte Joren war de Schwäizer System fir d'Ufro vun Ufroen op Patenter net sou rigoréis wéi a Groussbritannien a vill Saachen, déi net wierklech Erfindunge waren, kruten Schwäizer Patenter zougestanen. Zum Beispill kruten Dausende vu verschiddenen Aarte vu schlëssellose Mechanismen Patenter zougestanen, awer et war nëmmen eemol méiglech, schlëssellos Opzéihung ze erfannen, sou datt déi meescht vun den Iddien, déi duerno koumen, einfach Variatioune vun der Iddi waren, déi net fir e Patent qualifizéiert sinn. Awer dëst ass hautdesdaags nëtzlech fir Auersammler, well dacks ass eng Patentnummer dat eenzegt wat identifizéiert wien eng Auer hiergestallt huet.
