لونژین – 1904

لونژین، نامی مترادف با دقت و نوآوری، ریشه در سال ۱۸۳۲ دارد، زمانی که آگوست آگاسی به شرکت ساعت‌سازی کوچک Raiguel Jeune & Cie پیوست. در طول سال‌ها، این شرکت، به‌ویژه تحت رهبری برادرزاده آگاسی، ارنست فرانسیلون، دستخوش تحولات چشمگیری شد. تصمیمات آینده‌نگرانه فرانسیلون، مانند تولید انحصاری ساعت‌های کوک تاجی، لونژین را از رقبای خود که هنوز بر مکانیسم‌های کوک کلید متمرکز بودند، متمایز کرد. تأسیس اولین کارخانه این شرکت در سال ۱۸۶۷ در منطقه‌ای که به Les Longines معروف است، آغازگر دوران جدیدی بود و ساعت داخلی آنها در همان سال جایزه نوآوری را در نمایشگاه جهانی پاریس از آن خود کرد. با توجه به نیاز به نوسازی برای حفظ رقابت با ساعت‌سازان آمریکایی، گزارش محوری ژاک دیوید، مدیر فنی، پس از نمایشگاه جهانی ۱۸۷۶ در فیلادلفیا، لونژین را به سمت صنعتی شدن سوق داد. کرونوگراف‌ها و کرونومترهای لونژین که به خاطر کیفیت و دقت ساعت‌هایش مشهور بودند، به استاندارد طلایی در زمان‌بندی رویدادهای ورزشی تبدیل شدند. میراث این برند همچنان در حال تکامل بود و در سال ۱۹۷۱ با خرید آن توسط گروه سواچ، مجموعه‌ای که اکنون شامل نام‌های معتبری مانند برگوئه، امگا و تیسوت است، به اوج خود رسید. تعهد پایدار لونژین به تعالی در تقریباً ۱۵ میلیون ساعتی که بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۹۷۱ تولید کرد، مشهود است و جایگاه خود را در تاریخ ساعت‌سازی تثبیت کرد.
در سال ۱۸۳۲، آگوسته آگاسیز به شرکت کوچک ساعت‌سازی Raiguel Jeune & Cie پیوست که حدود ۳۵ سال بعد به Longines تبدیل شد. تا سال ۱۸۴۶، آگاسیز به تنهایی مالک شرکت بود و چند سال بعد، برادرزاده‌اش، ارنست فرانسیلون، را نیز به این شرکت آورد. این فرانسیلون بود که با چندین تصمیم برجسته و رادیکال، شرکت را از رقبای خود متمایز کرد. یکی از مهم‌ترین این تصمیمات، تصمیم به تولید تنها ساعت‌های کوک تاج‌دار بود، در حالی که تقریباً همه شرکت‌های ساعت‌سازی دیگر هنوز بر کوک و کوک کلید تمرکز داشتند. در سال ۱۸۶۷، اولین کارخانه شرکت در جنوب سنت ایمیه در منطقه‌ای به نام Les Longines (چمنزارهای طولانی) تأسیس شد که شرکت آن را به عنوان نام خود برگزید. در این زمان، فرانسیلون شرکت را به ارث برده بود و ژاک دیوید را به عنوان مدیر فنی خریداری کرد و آنها اولین ساعت کاملاً داخلی خود را تولید کردند که در نمایشگاه جهانی ۱۸۶۷ در پاریس جایزه نوآوری را از آن خود کرد.

چند سال بعد، دیوید با درک اینکه شرکت‌های ساعت‌سازی آمریکایی از نظر فنی و تولید انبوه از رقبای اروپایی خود پیشی گرفته‌اند، به نمایشگاه جهانی ۱۸۷۶ در فیلادلفیا رفت تا ببیند در آمریکا چه می‌گذرد. ​​پس از بازگشت، گزارشی ۱۰۰ صفحه‌ای نوشت که یکی از مهم‌ترین اسناد در تاریخ ساعت‌سازی سوئیس محسوب می‌شود. نتیجه‌گیری او این بود که اگر صنعت ساعت‌سازی سوئیس بخواهد به طور مؤثر با صنعت ساعت‌سازی ایالات متحده رقابت کند، باید مدرن و صنعتی شود. لونژین به دلیل کیفیت و دقت ساعت‌هایش شناخته شد و کرنوگراف‌ها و ساعت‌های کرونومتر آن به استانداردی برای زمان‌بندی رویدادهای ورزشی تبدیل شدند. در سال ۱۹۷۱، لونژین توسط یک شرکت سوئیسی خریداری شد که در نهایت به گروه سواچ تبدیل شد. (گروه سواچ اکنون مالک برندهای بریژه، لونژین، امگا، تیسوت، گلاشوت و رادو و چندین برند دیگر است). لونژین بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۹۷۱ در مجموع تقریباً ۱۵ میلیون ساعت تولید کرد.

این یک لونژین قدیمی غیرمعمول و واقعاً دوست‌داشتنی است که صفحه‌ای تقریباً بی‌نقص دارد. این به خودی خود پس از ۱۱۶ سال قابل توجه است، اما همچنین یک صحنه روستایی زیبا در پشت قاب با پسر جوانی که برای یک دختر جوان و جذاب، نی می‌نوازد تا با آن برقصد، وجود دارد. صفحه نقره‌ای سنگین و کمی ساییده شده روی پایه نیکلی، این ساعت را به یک ساعت لذت‌بخش تبدیل کرده است... علاوه بر این، خود ساعت هم واقعاً خوب کار می‌کند. البته از لونژین انتظار کمتری هم نمی‌رود.

وضعیت کلی: ساعت به خوبی کار می‌کند و در وضعیت کلی خوبی است.

اندازه کلی: ۵۲.۷ میلی‌متر (بدون احتساب تاج و پاپیون)

اندازه موتور: ۴۲.۸ میلی‌متر. سایز ۱۶ آمریکا

ساخت: سنت ایمیه، سوئیس

سال ساخت: ۱۹۰۴

جواهرات: ۱۵

نوع موتور: صفحه سه چهارم

وضعیت موتور: عالی. در ۱۲ ماه گذشته آبکاری و کاملاً تمیز شده است. طلاکاری قطعات موتور برنجی در وضعیت بسیار خوبی قرار دارد.

دقت حرکت: +/- 10 دقیقه در 24 ساعت

زمان اجرا: تقریباً ۱۸ تا ۲۴ ساعت با یک باد کامل.

فرار: اهرم

صفحه: اعداد عربی به رنگ آبی، در وضعیت خوب. این صفحه ساعت با عمر ۱۱۶ سال، بسیار زیبا و در وضعیت قابل توجهی است. فقط کمی خط رویش مو در ساعت ۲.۰۰ وجود دارد

کریستال: شیشه معدنی اصل، لبه مورب، کریستال گنبدی شکل.

باد: باد تاج

مجموعه: مجموعه سنجاق (میخ)

قاب: نقره آلبو. در شرایط استثنایی. (نقره آلبو پایه‌ای از نیکل با لایه‌ای ضخیم از ورق نقره است. نام «آلبو» در سال ۱۸۸۶ ثبت شده است.)

وضعیت: با توجه به قدمتش خیلی خوب است.

نقص‌های شناخته‌شده: هیچ نقص آشکاری وجود ندارد.

موجودی شماره 0: 509

شاید ایرادات دیگه ای هم داشته باشه که من ازشون بی خبرم.

ساعت‌های مکانیکی قدیمی ممکن است دچار ساییدگی قطعات شوند و بدون هیچ دلیل مشخصی از کار بیفتند.