ساعت‌های جیبی عتیقه قرن 18 میلادی

ظرافت باروک و نوآوری‌های اولیه

در دهه ۱۷۰۰، ساعت‌های جیبی آثار هنری پیچیده و ارزشمندی بودند. این ساعت‌ها که توسط استادان ساعت‌سازی ساخته می‌شدند، اغلب دارای قاب‌های طلایی یا نقره‌ای مزین، حکاکی‌های ظریف دستی و صحنه‌های نقاشی شده با لعاب بودند. از نظر مکانیکی، آنها به چرخ‌دنگ‌های verge یا استوانه‌ای متکی بودند و زنجیرهای fusee ، انتقال قدرت مداوم را تضمین می‌کردند. این ساعت‌ها که با یک کلید کوک می‌شدند و در جیب‌های جلیقه حمل می‌شدند، نمایانگر نوآوری عصر روشنگری بودند - ترکیبی از مهندسی دقیق با بیان هنری ظریف.